I skończyło się siedem lat obfitości, która była w ziemi Micraim.
I zaczęło siedem lat głodu następować, jako był przepowiedział Josef. I był głód we wszystkich krajach; ale na całej ziemi Micraim był chleb.
Lecz nastał głód i w całej ziemi Micraim732, a wołał lud do Faraona o chleb; rzekł tedy Faraon do wszystkich Micrejczyków: „Idźcie do Josefa, a co powie wam, uczyńcie733!”
Gdy zaś nastał głód na powierzchni całej ziemi, otworzył Josef wszystkie składy, i sprzedawał734 zboże Micrejczykom735. A głód wzmagał się w ziemi Micraim.
I ze wszystkich krajów przybywali do Micraim, aby zakupować [zboże] u Josefa; gdyż wzmagał się głód na całej ziemi.
Rozdział XLII
I dowiedział się736 Jakub, że jest zboże737 w Micraim, i rzekł Jakub do synów swoich: „Na co się oglądacie738?”
I rzekł: „Oto słyszałem, że jest zboże w Micraim; zejdźcie739 tam, a zakupcie nam stamtąd, abyśmy przeżyli, a nie pomarli”.
Zeszło tedy dziesięciu740 braci Josefa741 zakupić zboże w Micraim.
Ale Binjamina, brata Josefa, nie posłał Jakub z braćmi jego, rzekł bowiem: „by go nie spotkała przygoda742”.