I spiesznie złożyli każdy biesagę swą na ziemię, i rozwiązali każdy biesagę swoją.
I szukał; od najstarszego zaczął794, a na najmłodszym skończył; i znalazł się kielich w biesadze Binjamina.
Tedy rozdarli szaty swoje, i objuczywszy każdy osła swojego, wrócili do miasta.
I przyszedł Jehuda i bracia jego do domu Josefa, który jeszcze tam był795, i padli przed nim na ziemię796.
I rzekł do nich Josef: „Cóż to za czyn, któryście popełnili? Alboście nie wiedzieli, że odgadywać797 może człowiek mnie podobny?”
I rzekł Jehuda: „Cóż mamy powiedzieć panu naszemu? Cóż nam mówić, i czym się usprawiedliwimy? Bóg znalazł798 grzech sług twoich! Otośmy niewolnikami pana naszego — i my, i ten, w którego ręku kielich znaleziony!”
I rzekł [Josef]: „Dalekim ode mnie, abym to uczynił: ten w którego ręku kielich znaleziony, ten będzie mi niewolnikiem; wy zaś idźcie w pokoju do ojca waszego799!”
I przystąpił doń Jehuda800, i rzekł: „Proszę, panie mój! Dozwólże słudze twojemu powiedzieć słowo w uszy pana mojego, a niech się nie zapali gniew twój na sługę twojego; gdyżeś ty jako sam Faraon801!
Pan mój pytał802 sług swoich, mówiąc: »Czyż macie ojca albo brata?«
I odpowiedzieliśmy panu naszemu: »Mamy ojca starego, i chłopca [urodzonego mu na] starość, najmłodszego; brat zaś jego umarł803, i został sam po matce swojej804, a ojciec jego pokochał go«.