Rozdział XLVIII
I stało się po wypadkach tych, że doniesiono Josefowi860: „Oto ojciec twój zachorował!” I zabrał obu synów ze sobą: Menasze i Efraima.
I oznajmiono Jakubowi, mówiąc: „Oto syn twój, Josef, przybył do ciebie!” I wysilił się Israel, i usiadł na łożu.
I rzekł Jakub do Josefa: „Bóg Wszechpotężny861 objawił mi się w Luz, w ziemi Kanaan, i błogosławił mi.
I rzekł do mnie: »Oto rozplenię i rozmnożę cię i wywiodę z ciebie zbór narodów862, i oddam ziemię tę potomstwu twojemu po tobie w posiadanie wieczne«.
A teraz dwaj synowie twoi, którzy ci się urodzili w ziemi Micraim, przed przybyciem moim do ciebie do Micraim, moimi oni863: Efraim i Menasze jako Reuben i Szimon będą mi.
Dzieci wszakże, które urodzą się z ciebie, po nich, twoje będą864: imieniem braci swoich nazywani będą w udziale ich865.
Ja zaś... gdy wracałem z Paddan, umarła mi Rachel w ziemi Kanaan, w drodze, gdy pozostała jeszcze przestrzeń ziemi, aby przybyć do Efraty; i pochowałem ją tam866 na drodze do Efraty, czyli Beit-Lechem”.
I spostrzegł Israel synów Josefa i rzekł: „Któż ci są?”867
I odpowiedział Josef ojcu swojemu: „Synowie to moi, których dał mi tu 868Bóg”. I rzekł [Israel]: „Przyprowadźże ich do mnie, a pobłogosławię ich”.