I wstał Jakub rano, i wziął kamień, który był położył w głowach swoich, i postawił go jako pomnik423, i wylał olej na wierzch jego.
I nazwał imię miejsca tego Beit-El424; wszakże było Luz imię miasta tego przedtem.
I ślubował Jakub ślub, i rzekł425: „Jeżeli będzie Bóg ze mną, a strzec mnie będzie na drodze tej, którą idę, i da mi chleb na pokarm i suknię na odzienie,
A powrócę w pokoju426 do domu ojca mojego: to 427 będzie Wiekuisty428 Bogiem moim.
A kamień ten, który postawiłem jako pomnik, będzie domem Bożym; a z wszystkiego co mi dasz, dziesięcinę zaofiaruję Tobie”.
Rozdział XXIX
I powstał Jakub429, i poszedł do ziemi synów Wschodu.
I spojrzał, a oto studnia na polu, a tam trzy stada owiec rozłożone przy niej, bo ze studni tej zwykle pojono stada; a kamień był ogromny nad otworem studni.
A gdy zgromadzone tam były wszystkie stada, staczali kamień znad otworu studni, i poili trzody, i przywracali kamień nad otwór studni, na miejsce swoje.
I rzekł do nich Jakub: „Bracia moi, skąd wy?” I odpowiedzieli: „Z Charanu jesteśmy”.