Puc stanął pomiędzy nimi.
— Ja za niego ręczę — powiedział do Kucusia.
— Prosimy więc do zabawy — zapraszał na to Kucuś. — Niech się pan zapozna z towarzystwem.
Mikaduchna stał nieruchomo. Wszystkie psy, ile ich było na rynku, podchodziły do niego kolejno i obwąchiwały go starannie.
Wymieniono też bliższe o sobie wiadomości przy słupie od latarni.
I wszystko by się skończyło najpomyślniej w świecie, gdyby nie Plotka.
Była to ruda suczyna, podobna z długości nóg do Tiuzdejka. I, jak on, zawsze kwaśna niby ocet siedmiu złodziei35.
A kłótliwa była, nie daj Boże!
O każdy drobiazg się spierała, wszystko, co się działo, zawsze jej było nie w smak. Ciągle ją ktoś krzywdził, zawsze się skarżyła, labiedziła, jęczała, skomlała.
Uparta była jak kozioł.