Akordy jesienne

I

Wiatr w pożółkłych huczy drzewach —

niebo pełne czarnych chmur,

A z ich kłębów kotłujących

księżycowy, martwy blask

Spłynie czasem ponad ziemię,

co spoczywa niby twór,

Ulepiony z mgieł i błota,

od promiennych z dala łask.