zapowitych w nowy rym

XI

My — przeżyci? My, jak kwiaty,

które wczesny zwarzył mróz?

My powiędłą mamy duszę

śród zapadłych, ciasnych łon?

A tak chwiejną, rozwichrzoną,

jak korony białych brzóz,

W które wicher z deszczem wali ?

Wątły będzie jutro plon