DUSZA WYGNANA Z RAJU
Dla mnie!... Obmierzły mi uściski twoje!
LUCYFER
Duszo! Tamtego wiń, że tworząc ciebie,
Wlał w twoją krużę zaczątek przesytu...
Że nasza miłość, nasza wielka miłość —
DUSZA WYGNANA Z RAJU
Przed chwiląś widział, czym się miłość staje
Dzięki grzechowi naszemu: kałużą
Bezecnych targów, w której człek się wala