Do Stanisława Wapowskiego1
Nie przez pochlebstwo ani złote dary,
Jako te lata zwykły teraźniejsze,
Ale przez cnotę na mieśce ważniejsze,
Godzisz, Wapowski, jako zwyczaj stary.
Szczęśliwe czasy, kiedy giermak szary2
Był tak poćciwy jako ty3 dzisiejsze
Jedwabne bramy4 co raz kosztowniejsze;
Wprawdzieć nie było kosztu na maszkary5,
Ale był zawżdy koń na staniu6 rzeźwi,