283. z uszyma puść do domu... — staropolskie przysłowie: „Ze złego targu — z uszyma do domu” o znaczeniu: z awantury (bójki) wyjść możliwie cało. [przypis redakcyjny]
284. skrzydlatych Miłości — Amorków. [przypis redakcyjny]
285. wóz... białym łabęciom zwierzony — Wenus wyobrażano na wozie zaprzężonym w gołębie lub łabędzie. [przypis redakcyjny]
286. służywa (starop. liczba podwójna) — (niechaj ci) służymy. [przypis edytorski]
287. Pokryłeś dudki — ukryłeś pieniądze. [przypis edytorski]
288. płaci kryć — czy opłaca się ukrywać. [przypis edytorski]
289. Lecz kiedy czas do ciebie — czy pora dla ciebie dogodna. [przypis redakcyjny]
290. syna pięknej Kalijopy — Orfeusza, który brał udział w wyprawie argonautów do Kolchidy po złote runo, „po kożuch barani”. [przypis redakcyjny]
291. zacni poetowie — przypuszczać można, że chodzi tu o przyjaciół dworzan, wspomnianych we Fraszkach: Górnickiego, Trzecieskiego, Rojzjusza, Porębskiego, którzy odwiedzali Kochanowskiego w Czarnym Lesie. [przypis redakcyjny]
292. Pryszko — imię utworzone może od łac. prisca (stara, dawna). [przypis redakcyjny]