A zwyciężyć niewdzięczność swoją statecznością360;
Ale moja uprzejmość i statek był prózny,
A jej niebaczny361 umysł zawżdy memu rózny.
Bóg was żegnaj, niewdzięczne i nieludzkie wrota,
Świadome362 mych częstych dróg i mego kłopota;
Bodaj tu pajęczyna i pleśń na was padła,
A te niewierne zamki rdza plugawa zjadła!
Pieśń XXIV363
Zegar, słyszę, wybija,
Ustąp, melankolija!