O Rzymie
Jako wszytki narody Rzymowi służyły,
Póki mu dostawało i szczęścia, i siły,
Także też, skoro mu się powinęła noga,
Ze wszytkiego nań świata uderzyła trwoga.
Fortunniejszy był język, bo ten i dziś miły:
Tak zawżdy trwalszy owoc dowcipu105 niż siły.
O starym
Stary miał priapismum106, nieukładną mękę.
Lecz była młodej żenie ta niemoc na rękę,