Troszczą mię wiatry i złe niepogody,
Troszcze mię wszystko, cokolwiek być może;
Tobie go ja tam poruczam19, mój Boże!
I to mi czasem na myśl więc przychodzi
(Bo łacno20, gdy chce, nieszczęście ugodzi),
Że moje serce prózno sie frasuje,
A on podobno21 gdzie indziej miłuje.
Źleć by mi płacił moje życzliwości,
Bych miała doznać takiej niewdzięczności;
Bodajbych pierwej ostatnie22 skonała,