Ano wiem, czemuś mi sie nie udała314:
Prosto jakobyś młodym przyganiała315.
Takżeć i te stroje
Jakoby nie twoje;
Tyś sie ubrała prawie wedle świata,
A to za krzywdę biorą twoje lata316.
Nie przeciw sie317 Zosi,
Bo tę miłość nosi,
Że musi skakać jako sarna w lesie;
A nie sromota, co komu czas niesie.