To temi żałosnemi zmiękczywa18 pieśniami,
Że mi moję namilszą dziewkę jeszcze wróci,
A ten nieuśmierzony19 we mnie żal ukróci20.
Zginąć ci mu nie może; tuć sie wszystkim zostać,
Niech sie tylko niedoszłej21 jagodzie da dostać22.
Gdzie by23 też tak kamienne ten Bóg serce nosił,
Żeby tam smutny człowiek już nic nie uprosił.
Cóż temu rzec?24 Więc tamże już za jedną drogą25
Zostać, a z duszą zaraz26 zewlec27 troskę srogą.