Skryte są Pańskie sądy; co sie Jemu zdało90,
Nalepiej91, żeby sie też i nam podobało.
Łzy w tej mierze niepłatne92; gdy raz dusza ciała
Odbieży93, prózno czekać, by sie wrócić miała.
Ale człowiek nie zda sie praw szcześciu94 w tej mierze,
Że szkody pospolicie tylko przed się bierze95,
A tego baczyć nie chce ani mieć w pamięci,
Co mu też czasem padnie wedle jego chęci96.
Tać jest władza fortuny, mój namilszy synie97,
Że nie tak uskarżać sie, kiedy nam co zginie,