Tren XVII. (Pańska ręka mię dotknęła...)1

Pańska ręka mię dotknęła,

Wszytkę mi radość odjęła.

Ledwie w sobie czuję duszę2

I tę podobno dać muszę3.

Lubo4 wstając, gore jaśnie5,

Lubo padnąc, słońce gaśnie6,

Mnie jednako serce boli,

A nigdy sie nie utoli7.

Oczu nigdy nie osuszę