A ludzkie myśli tym i owym bawi,
Co błąd na jawi424.
O błędzie ludzki425, o szalone dumy426,
Jako to łacno427 pisać sie z rozumy428,
Kiedy po wolej świat mamy429, a głowa
Człowieku zdrowa430.
W dostatku będąc, ubóstwo chwalemy431,
W rozkoszy432 żałość lekce szacujemy433,
A póki wełny skąpej prządce434 zstaje435,
Śmierć nam za jaje436.