— Te, karawaniarz! Zastąp w kuchni, bo mnie głowa boli.
— Te, idź do czytelni gazet, a ja będę w klubie.
— Dobrze — zgadza się Kajtuś.
W kajucie klubowej pasażerowie w karty grają: tam o napiwek łatwiej i weselej i można znaleźć pieniądz na podłodze, i nawet bardzo ostrożnie, przy podawaniu, strącić palcem ze stołu na podłogę papierek.
Nie wolno powiedzieć, że go prosili o zmianę.
— Dlaczego ty jesteś w czytelni?
— Omyliłem się. Nie dosłyszałem rozkazu.
— Dyżur karny, całą noc przy ustępie.
Dobry kolega! Dziwny jakiś: smutny, na wszystko się zgadza. Ani zażartuje, ani się pośmieje. Nie wiedzą chłopcy, jaki Kajtuś dawniej był wesoły: aż nawet zanadto!
Jak oni zwąchają od razu, gdy Kajtuś dostanie napiwek. Zaraz: