Gdyby nawet ma duma ulec miała klęsce,
Godziż mi się18 Arycję przyjąć za zwycięzcę?
Czyż mogłyby zapomnieć me zbłąkane zmysły
O strasznych groźbach, jakie nad nami zawiały?
Ojciec jej nienawidzi; niezłomną ustawą
Odjął jej macierzyństwa przyrodzone prawo:
Lęka się snać odrośli tej rasy zbrodniczej;
Wraz z nią, ród cały pogrześć w niepamięci życzy;
I, do zgonu trzymając ją w ciasnej niewoli,
Nigdy hymenu ogniów wzniecić nie pozwoli.