269. jubileusz (z hebr.) — miłościwy rok; wielki jubileusz odprawuje się w kościele rzymskim zwykle co dwadzieścia pięć lat i łączy się z odpustem zupełnym. [przypis redakcyjny]
270. udanie — sposób wykładu. [przypis redakcyjny]
271. kopersztychy — miedzioryty. [przypis redakcyjny]
272. staje — dawna miara długości, różna w różnych okolicach. [przypis redakcyjny]
273. mantolet (z wł.) — płaszczyk jedwabny kanonika, noszony na komży. [przypis redakcyjny]
274. z opuszką — z obszywką. [przypis redakcyjny]
275. chór — miejsce w kościele, zwane presbiterium. [przypis redakcyjny]
276. antyka używających — [postępujących wg] starej mody, [dawnego] obyczaju. [przypis redakcyjny]
277. rasowy [płaszcz] — harasowy, arasowy, z materii wełnianej, szorstkiej. [przypis redakcyjny]
278. antiqua alba (łac.) — starożytna alba, tj. długa biała szata. [przypis redakcyjny]