*** [Ach, jak ogłusza to wszystko...]
Ach, jak ogłusza to wszystko: to drzewo,
które przygważdża nieboskłon do ziemi
pachnącej wiosną, której jeszcze nie ma,
choć się przyczaja pąkami lepkiemi
szepcząc liściami, których jeszcze nie ma,
ta wielka rzeka, nabrzmiała przeczuciem,
które roztapia powłokę lodową,
nim w krę skruszona w słońcu się ocuci
i ciemną wodą stanie się na nowo,