Rogi kładąc na wodę.
Drogą błądzi Demeter5,
Pełna trwogi i smutku:
Tylko ślady zostały —
Białe astry w ogródku...
Dzieciństwo
Wpatrzony w matczyne oczy,
Obejmowałem was z całych sił,
Dni, rozcinane skrzydłami wiatraków,
I owijałem się w krajobraz wasz,