Dla Chrysta przeszłam te okute wrota —
dlaczego, ojcze, w sercu mym tęsknota?
czemu odczuwam, miast41 pokoju, trwogę?
KAPELAN
Nie jesteś jeszcze doskonała. Pracuj nad sobą: to jedno rzec ci mogę...
PSYCHE
Ojcze...
KAPELAN
Zamilcz! Zbyt już długo rozmawiam z tobą! Nie powinnaś pytać, bo każde pytanie jest grzechem. Ja, odpowiadając, pomagam ci tylko do grzechu. Współwinnym twoim jestem — módl się za mnie i za siebie!
Wychodzi.