Cień niesmaku przebiegł po pięknych ustach tancerki. Patrzyła nań długo i chłodno.
— To pan przemawia na zgromadzeniach?
— Tak.
— Szukają pana?
— Tak.
— Co panu grozi?
Ruszył ramionami.
— Nie wiem. Przypuszczam, że zamknięcie, może dożywotnie, w jakim domu pracy...
— Pan się naraża na ujęcie, przychodząc tutaj we dnie...
Zawahał się na mgnienie oka.