— Ja chcę być na Księżycu, dzisiaj! Za godzinę, natychmiast! Być nie we śnie, ale rzeczywiście, jak w Tatrach dziś byłem, i móc tam działać.
— Nie wiem, czy zdołasz tego dokazać.
— Zrób to ty! Dopomóż mi!
Nyanatiloka potrząsnął głową z wolna i stanowczo.
— Nie.
— Dlaczego? Ja chcę, ja cię proszę o to!
— Nie. Nie teraz...
— Więc nie możesz zrobić tego widocznie! Snadź mądrość twoja cała i potęga polegają jedynie na robieniu figlów i sprowadzaniu omamień.
Urwał. Wstyd mu się zrobiło tego, co mówił — spojrzał na Nyanatilokę z obawą. Mędrzec buddyjski spojrzał nań pobłażliwie i uśmiechał się nieznacznie.
— Daruj! — szepnął Jacek.