285. parantela — pokrewieństwo. [przypis edytorski]
286. sznuchtać (reg.) — wąchać. [przypis edytorski]
287. pedogryczny — chorujący na podagrę, tj. pogrubienie stawu palca u nogi i bóle stawów. [przypis edytorski]
288. mizdrzyć się — przymilać się, zwł. w nieprzyjemny sposób. [przypis edytorski]
289. strzelioczka (z ros.) — strzałka, przen. smukła dziewczyna. [przypis edytorski]
290. gacek — gatunek małego nietoperza. [przypis edytorski]
291. porubstwo (daw.) — rozwiązłość. [przypis edytorski]
292. zasuć (daw.) — zasypać. [przypis edytorski]
293. oreada (mit. gr.) — nimfa górska. [przypis edytorski]
294. dwóch filozofów — mowa o Talesie z Miletu i Anaksagorasie. Tales z Miletu (ur. ok. 546 p.n.e.) — jeden z siedmiu mędrców starożytności, joński filozof przyrody, twórca teorii, że wszechświat powstał z prawody, po której pływa ziemia. Teorię o dominującej roli wody w powstaniu ziemi podjęli później tzw. „neptuniści”, z którymi zgadzał się i Goethe. Anaksagoras (ok. 500 p.n.e.–ok. 428 p.n.e.) — filozof ateński, przyjaciel i nauczyciel Peryklesa, głosił m.in. naukę o nieskończonej podzielności materii. Goethe czyni go przedstawicielem tzw. „wulkanistów”, wg których dominującą rolę w kształtowaniu powierzchni Ziemi odegrały siły wulkaniczne. [przypis edytorski]