455. Helios (mit. gr.) — bóg słońca. [przypis edytorski]
456. Skrzypią kosze, dzwonią wiadra — lud się krząta, śpieszy, ładzi itd. — fragment wykorzystany w powieści Emila Zegadłowicza Motory jako utwór jej głównego bohatera. [przypis edytorski]
457. Dyoniz (mit. gr.) — właśc. Dionizos (rzym. Bachus) syn Zeusa i Semele, bóg wina i życiodajnych sił przyrody; ocalony przez ojca przed zemstą zdradzonej Hery, wychowany przez nimfy i satyrów. [przypis edytorski]
458. moszcz — niesfermentowany sok z winogron. [przypis edytorski]
459. harnaś — przywódca zbójników. [przypis edytorski]
460. wiszar — zbocze a. skała porośnięte gęstą roślinnością. [przypis edytorski]
461. Leda (mit. gr.) — córka Testiosa, króla Etolii, żona Tyndara, króla Sparty. Ze związku miłosnego z Zeusem, który chcąc ją uwieść, przybrał postać łabędzia, zrodziła się piękna Helena, małżonka Menelaosa, oraz dwaj synowie, Kastor i Polluks. [przypis edytorski]
462. wraz (daw.) — zaraz. [przypis edytorski]
463. Moloch (bibl.) — pogański bóg bogactwa. [przypis edytorski]
464. szperka — słonina. [przypis edytorski]