Które, gdy w kniei ogary posłyszy.
Stanie zdziwione, uciekać zapomni;
A gdy napadną, nie umié się bronić.
Trzeba ci siły i w ręku i w sercu —
Tak mówiąc Milda, ku drzwióm się zbliżyła,
Tchnęła, i wnet się rozwarły na dwoje.
Oni przed Krewe Krewejtą stanęli.
Starzec był siwy, z pochyloną głową;
Włos u niéj rzadki bielił się srébrzysty;
Zpod245 wpadłych twarzy oczy mu świeciły