Jest Okkapirmas, Bóg nad wszystkie Bogi276.
Syn jego Pramżu panuje nad ziemią,
Strzeżąc277 spełnienia ojcowskich przeznaczeń;
Czyta, co ojciec wyrył na kamieniu,
I wié, co będzie; lecz co jest, nie zmieni.
Perkun nad ludźmi panuje przestrachem;
On w ręku trzyma pioruny i burze;
On grozi, kiedy cześć Bogów się zmniejsza;
Piorunem karze, gdy go człek rozgniewa.
Pramżu nie patrzy na ludów mrówisko278;