Inne w niéj wszystko — bo inna w niéj wiara.
Bogi, upadłe na ziemię, nie wstały,
I wejdaloci w tłumach zaginęli,
I świątyń mury mchem obrosłe stoją,
I wywrócone nie dymią ołtarze.
Wąż tylko, dawny mieszkaniec podziemia,
Z starą raupuże491 w swojéj został chacie,
Ostatni z dawnych Litwy Bogów żywy.
Nié ma świąt starych na Litwie wesołych,
Nié ma Kobolów ponad chaty drzwiami,