I Chrystusowéj niecierpiący wiary. —
Córka na to zamilkła, i włosy złotemi333
Siwe oczy zapuszcza znowu i zasłania,
I niby zadrzémała; a matka ogania
Muchy nad nią natrętne, komory334 brzęczące,
Na gorącą jéj głowę kładnąc335 ręce drżące;
Drzemiącą czy uśpioną cicho błogosławi.
Nazajutrz Kiejstut przybrał nową szatę, strojną
Od bogatego futra, złota i szkarłatu,
Do xięcia336 Światosława na świetlicę śpieszy,