Anafielas. Pieśń III. Witoldowe boje

by Józef Ignacy Kraszewski

I wspomina na ojca¹⁰², wspomina na brata,

Na świątynię Praurymy, na ojczyste kraje,

Na pamiątki z innego, z młodzieńczego świata,

Których do szczęścia sercu Biruty nie staje¹⁰³,

Ale nie pójdzie ona za rodziną swoją,

Bo przy łożu Biruty dwie kolebki stoją.

W jednéj kolebce córka śpi z złotemi włosy¹⁰⁴,

Xiężycowe¹⁰⁵ ma jasne oblicze, spójrzenie¹⁰⁶,

I pogląda, jak xiężyc, gdy wejdzie w niebiosy,

Siejąc po białym świecie srébrzyste promienie;