Potém stanęli, i ognistym mieczem
Opaszą zamki, ścisną je żelazem.
Próżno! załoga broni się, jak wściekła;
Na Krzywym Grodzie ojcowie i dzieci,
Każdy z swém mieniem, skarby najdroższemi1212,
Chce ważyć1213 życie, by drugim ocalić;
I ile razy z bram wyrwą wileńce1214,
Tylekroć Niemców tłoczą pod nogami,
Sieką i biją, aż rzezią bezsilni1215,
Nazad do zamku powrócą oddychać1216.