I Chrystusowéj niecierpiący wiary. —
Córka na to zamilkła, i włosy złotemi1684
Siwe oczy zapuszcza znowu i zasłania,
I niby zadrzémała; a matka ogania
Muchy nad nią natrętne, komory1685 brzęczące,
Na gorącą jéj głowę kładnąc1686 ręce drżące;
Drzemiącą czy uśpioną cicho błogosławi.
Nazajutrz Kiejstut przybrał nową szatę, strojną
Od bogatego futra, złota i szkarłatu,
Do xięcia1687 Światosława na świetlicę śpieszy,