Włoszka potrząsała głową.
— Przysiągł... nie opuści mnie.
Zamechska zamilkła.
— Powiedz mi tylko, kto przysłał ten podarek? — zapytała Włoszka.
Stara się mocno zakłopotała.
— Jeżeli sądząc z niego, będziesz go szukała wysoko — rzekła — to się omylisz srodze. Człowieczek mały, biedny, ale cię kocha okrutnie.
— Mały! biedny! — powtórzyła Dżemma — i brwi się jej zmarszczyły, a usta dumnie wydęły.
— Mały, biedny... i śmiał oczy podnieść na mnie! — zawołała zcicha wlepiając wzrok w posadzkę jakby w niej szukała słowa zagadki.
Ochmistrzyni przestała mówić.
— Któż taki? kto? — nalegała Dżemma — ja trafić nie mogę...