— Nazwij ty go, mój chłopcze — powiedział inżynier, zwracając się do Harberta.
— Może lepiej byłoby wstrzymać się, dopóki go nie poznamy aż do samego ujścia? — zauważył Harbert.
— Niech i tak będzie — odparł Cyrus Smith. — Idźmy więc za nim, nie zatrzymując się.
— Jeszcze chwileczkę! — odezwał się Pencroff.
— Co takiego? — zapytał reporter.
— Chociaż polowanie jest zabronione, ale łowienie ryb, jak sądzę, jest dozwolone — powiedział marynarz.
— Nie mamy czasu do stracenia — odparł inżynier.
— O, tylko pięć minut! — powiedział Pencroff. — Proszę tylko o pięć minut dla dobra naszego posiłku.
Pencroff położył się na brzegu, zanurzył ręce w bystry prąd wody i wyciągnął wkrótce kilka tuzinów pięknych raków, od których mrowiło się pomiędzy głazami.
— Wspaniałe! — zawołał Nab, przychodząc z pomocą marynarzowi.