Balladyna

sama

Więc mam już wszystko... wszystko... teraz trzeba

Używać... pańskich uczyć się uśmiechów,

I być jak ludzie, którym spadło z nieba

Ogromne szczęście... Wszakże tylu ludzi

Większych się nad mój dopuścili grzechów

I żyją. — Rankiem głos sumnienia¹⁴⁵ nudzi,

Nad wieczorami dręczy i przeraża,

A nocą ze snu okropnego budzi...