Którzy, wyroki uprzedzając boże,
Dla ciał... nie krzyże mieli... ale noże.
XXXI
Wzgarda je wielka ku ciału paliła,
A duch upajał jak sok bachusowy.
Niejedna teraz Druidów mogiła,
Którą oplata wkoło krzew różowy,
Kiedy ją słońca strzała wskroś przeszyła
I przeszył ogień zorzy brylantowy...
Gdy wejdziesz w ciemne granitowe bramy,