Śmiech taki wrzkomo40 wielkość serca kłamie!
Wielu stąd wróci i miecze rozłamie,
Co jutro w królów miały tonąć łona.
Gdy tacy zemstę aniołom poruczą,
Nieliczny może z męczarni wyłamie
Prawdę — że skonać nietrudno — i skona.
XII
Wstąpił na pokład Ryga wśród janczarów41,
Kiedy chciał mówić, słowa mu nie dali;
Więc tylko okiem raz rzucił po fali,