AMELIA

Chryste Panie!

Prowadź ty mnie, przed królem uczynię wyznanie.

Prowadź mnie! Ja niewinna, lecz tam człowiek kona.

Potem umrę ze wstydu i w twoje ramiona

Upadnę skonać. — Ty mnie uwierzysz niewinną.

O! Przed królem ujrzycie wy mnie teraz inną,

Ja was tam dobrze wszystkich i ciebie przekonam,

Ja wam opowiem wszystko, co wiem, potem skonam.

To może wy się przecie zmiękczycie litością.