aby się uczuł nieśmiertelnym i płomieniami miłości rozwalił formy niedoskonałe.
Ojczyznami umarłymi przywala was Ojciec wasz — i czeka, co uczynicie.
Wszelki bowiem czyn widzialny Synom-Duchom zostawił, a sam żadnej się formy nie dotknął, ale czeka, aż Duch zeń siłę weźmie i Bogiem tworząc — wszystko nowe stworzy.
Jako stworzyciel widzialności trwasz w Ojcu twoim. Jako miłość synowska objawiasz się w każdej pracy twojej. A prace są różne, ale sprawa Ducha jedna jest i grzech jeden — wszelki czyn przeciwko Sprawie Bożej.
Chrystus przykazał zostać na ziemi Janowi, aż sam powróci; a sam przyrzekł wrócić, aż gdy przyjdzie Królestwo Boże —
i rzekł, że owocu winnej macicy ani chleba jeść nie będzie, aż przyjdzie nowy.
A jakoż ty sądzisz: żeć168 natychmiast wezmą do niebios Aniołowie i uwolnią od wszelkiej pracy — i od wszelkiego braterstwa?
jeżeli Jan święty nie uwolnion169 jest i tęskliwie oczekuje wspólnie z Duchy naszymi na przyjście Chrystusowe,
aby się znów obaczył na łonie Pańskim, na wieczerniku z Apostołami... zaśpiewawszy radośnie, że śmierć zwyciężona jest i pokój Ducha panuje — a nawet Judaszowi przebaczone jest... i miejsce dane u stołu?
Albowiem nie na wieki zatracony jest człowiek — i nie mści się Pan, ale forma się mści za własne stworzenie.