Padła na ziemię — zda się, że spoczywa,
Wydaną duszą smutna i straszliwa.
43.
Długo Grek patrzał na tę lwicy głowę
Jak na zamilkłe nieszczęściami wróżki.
Snycerz249 dał smutną marmurowi mowę;
Patrząc — słyszałem dwa słowa Kościuszki:
„Finis Poloniae”250, przechowane w głazie,
Jak łza w kamieniu — albo myśl w obrazie.