Na każdej ścianie. A niech nikt nie szydzi
Z tej strofy, bo ją skończy myśl Solona293:
„Nie mów, że człowiek szczęśliwy — aż skona”.
32.
Zaprawdę, ja wam powiadam, co rzekły
Przede mną usta filozofów wielu,
Że... Lecz nadzwyczaj staję się rozwlekły,
Więc nic nie powiem — i prosto do celu
Nie zatrzymany strofą ni morałem,
Na moim koniu biednym pędzę czwałem.