— — — — — — — — — —
Grób Agamemnona
1.
Niech fantastycznie lutnia nastrojona
W toruje myśli posępnej i ciemnej —
Bom oto wstąpił w grób Agamemnona375
I siedzę cichy w kopule podziemnej376,
Co krwią Atrydów377 zwalana okrutną.
Serce zasnęło, lecz śni. — Jak mi smutno!