Zmienionych twarzy. Nim został studentem,
Jechał, dziś wraca tym samym okrętem...
36.
Te same deski, co go dzieckiem niosły197,
Dziś odnosiły do domu człowiekiem.
Gdyby tak drzewom przypomnieć, że rosły,
Toby się sęki zasklepione wiekiem
Same otwarły, przez kory szczeliny
Niepowstrzymanych łez lejąc bursztyny.