I nic nie mógł mówić więcéj305,
Bo w usta mu sto tysięcy
Pereł upadło... A wtedy
Jeden z nas krzyknął: «Mospanie!
Na potem domowe biedy!
Na potem po dziatkach płakanie!
Teraz wrogom stawmy czoło,
Nim otoczą nas wokoło
I wytną na tej moczarze...»
To rzekł ów głos, a zaś starzy husarze