Z tobą razem jak z sokołem,

Pójdę błądzić nad te niwy,

Nad dymiących chat padołem:

*

„Pójdę z tobą — tak w mgłę ciemną

Osłoniona, jak w krysztale.

O chodź ze mną! o chodź ze mną!

Droga do mnie przez te fale”.

*

Hetman kochał — obłąkany,