z portem schronienia. Sam diabeł zaś przesiaduje
w kątach, dlatego nie może sobie znaleźć miejsca
w okrągłych pomieszczeniach.
Tak więc widok jest pozytywnym zjawiskiem
gdyż lustra rozważają postać. I kostka naraz zwija się
w kulę, przypominając sobie o przyjemnościach gry.
Zwija się w doskonałość cyfr, z całych sił w symbol
kolistego miejsca i zgodnie z filozofią kształtów
pozostaje tylko dusza w związku kulistym.
Na drodze indywiduacji i samourzeczywistnienia