Bo czy to twierdza, wał czy miecz,

Śmierć nie dba, czyni swoją rzecz.

Komendant siedmiu otoczon murami

I wielki wezyr263 stu odaliskami264,

Jak Diogenes265 w beczce swej —

Wszyscy się godzą na ząb jej.

Tak było zawsze za ludzkiej pamięci

I w księgach stoi, że śmierć karki kręci:

Czy Jakub Bohme266 jest, czy znów

Z arystotelskich267 która głów.